Deep South - Dag 1 - Een lange, lange dag

Een lange, lange dag

Vanuit Brussel brengt onze Brussels Airlines vlucht ons rechtstreeks naar Atlanta. Het is 20 mei 2017 en we wagen ons voor de derde keer met onze dochter op vliegvakantie. Dochter N. is anderhalf jaar en kan sinds kort een beetje wandelen. Of waggelen. Hoe je het wilt noemen. De vorige vliegvakanties beperkten zich tot enkele uurtjes binnen Europa, dus deze trip naar het Zuiden van de Verenigde Staten zorgt voor de nodige (gezonde) spanning. 

N. vindt het gedurende ongeveer de hele vlucht erg aangenaam om heen en weer door het gangpad van het vliegtuig op verkenning te gaan. Ik beweeg er mij plichtsbewust achteraan. De stappenteller draait overuren. 

Eens toegekomen op Atlanta, een van 's werelds grootste luchthavens, begeven we ons naar de plaatselijke Hertz-maatschappij om er onze huurwagen op te pikken. Daar blijkt vanalles mis mee te zijn. Blijkbaar is een reservering plaatsen van een huurwagen geen evidente zaak en heeft men enkel duurdere andere modellen klaarstaan. Na heen- en weer gekibbel en een potje op-mijn-strepen-staan (iets waar ik doorgaans niet erg goed in ben), krijgen we voor de afgesproken prijs toch de upgrade. Ik heb het idee alsof ik in een vrachtwagen rondrij, maar de standaard in de VS is big, bigger, huge. 

Ons hotel bevindt zich ergens pal in Atlanta, op wandelafstand van CNN en andere Coca-cola's. Na inchecken en valiezen afgooien zoeken we op straat iets om te eten. Dat iets wordt een of ander Steakhouse vlakbij. Dochter N. is nog steeds wakker, en gezien het tijdsverschil is dat behoorlijk opvallend. Daarna is het bedtijd. De reis kan beginnen.