Deep South - Dag 4 - Drie uur het grote niets

Drie uur het grote niets

De volgende halte is Memphis. Een nieuwe stad. Een nieuwe staat. Een nieuw muziekgenre. Van country, naar Blues. 

De verwachtingen die ik heb bij Memphis zijn hooggespannen, en dat maakt dat we vrij snel vertrekken uit Nashville. Achteraf gezien misschien niet het strakste plan. In Nashville was veel te beleven en in Memphis wat minder. 

Het is onze eerste stop waar we langer dan een nacht verblijven, en dat doet deugd. Elke avond inchecken om de ochtend erna weer valiezen te pakken kruipt in je kleren. Tussen Nashville en Memphis ligt een autostrade van 341 saaie kilometers. Er is op die route haast niks te beleven. Zelfs amper een tankstation of bijhorende hamburgerketen. Toegekomen in de stad begeven we ons naar het hotel, vlak aan het centrum en dus op wandelafstand van zowat alles. 

Het is er warm en we maken een plons in het zwembadje. Nadien trekken we naar de stad. Al gauw ervaren we een raar gevoel: de stad is vergane glorie. In de ooit wellicht gezellige winkel-wandelstraat is ongeveer de helft van de gebouwen dichtgetimmerd en het is er erg kalm. Na Broadway in Nashville begeven we ons richting Beale Street, de bakermat van de Soul & Blues. Maar ook hier is het relatief rustig. Ruige rockcafés en enkele Harley Davidsons voor de deur maken de wandeling toch nog de moeite. 

Memphis is de plaats van Lorraine Motel, waar MLK werd doodgeschoten. Een bezoek aan deze plaats kan dus ook niet ontbreken. We sluiten de dag af met een Franse uiensoep.